Dag 3: Vancouver Island

Inmiddels is het de dag van DE wedstrijd.  Gisterenavond waren we rond middennacht terug in het hotel, dus beginnen we deze dag met het verslag van gisteren. Dat wil zeggen, voor de 2e keer. Op het moment dat ik mijn verslag wil verzenden blijkt mijn laptop gecrasht te zijn en verslag weg! Mijn vertrouwen in Windows is weer ietsje gezakt.

De dag van gisteren begon om 08:45 uur toen we werden opgehaald door Pacific Coach Line voor onze dagtrip naar Vancouver Island. Willies spotten!

De eerste etappe bracht ons naar Vancouver station waar we in een andere bus moesten overstappen die ons uiteindelijk naar Victoria op Vancouver Island zou brengen. Hiervoor moest wel een stukje water worden overbrugd. Van Tsawwassen terminal naar Swartz Bay terminal. De bus ging zo’n kleine 2 uur op een Ferry. Prachtige vaart overigens! Overigens voor degene die op details zijn gesteld; Op de Ferry is een soort vacuüm toilet die iedere 2 minuten automatisch doorspoelt. Ik kan uit eigen ervaring vertellen  dat je dan met 2 handen moet vastklemmen om niet weggezogen te worden.

Omstreeks 13:30 uur arriveren we op Victoria station. De lucht is inmiddels blauw opengetrokken. We boffen!
Volgens de vouchers start onze Willies tour om 14:30 uur, maar waar? Er blijken diverse organisaties in Victoria te zitten en op onze vouchers staat niet vermeld welke we moeten hebben. De bus chauffeur kan ons niet meer vertellen dan dat de betreffende organisatie tot voor kort naast het busstation was gehuisvest, maar jullie begrijpen het al…. Slordig.

Bij het 3e kantoor blijken we goed te zijn, maar… ze kunnen onze reservering niet vinden. Geen probleem meneer, wij kunnen u in 1 van de volgende dagen wel op 1 van onze tours boeken. Gelukkig kon ik de beste man al snel overtuigen dat we er nu toch echt klaar voor waren.
We konden ons gelijk gaan klaarmaken voor de boot van 14:30 uur. Aangezien het inmiddels al ver over tweeën was, zat een lunch er niet meer in. Niet zo heel erg, want recent hing ik bij een dagje zeevissen al diverse malen groen over de reling. Hoewel het weer vrij rustig was had ik er nog niet echt veel vertrouwen in bij het zien van de boot. Een veredelde opblaasboot met heel veel power er achter.

Het klaarmaken bestond uit het aanhoren van de instructies en het aan hijsen van nogal warme pakken. Achteraf bleek dat toch wel een goed idee te zijn.
Met zo’n 60km per uur over open zee is een leuke ervaring. Bijkomend voordeel is dat de huidjes van de dames weer lekker strak werden getrokken zonder grote investeringen in L’Oreal of Oil of Olaz.

Het bleek een fantastische dag om Willies te spotten. Ook al zouden ze we niet zijn tegengekomen dan was het al een belevenis om zo over over het water te zoeven langs een prachtige kustlijn. Onderweg ontwaarden we nog zeerobben en een adelaarsnest.
Maar het ging natuurlijk om de Willies, oftewel Killer Whales oftewel Orca’s.
De kapitein bleek voor een ander gebied te hebben gekozen dan de meeste van zijn collega’s. Een gelukkige keus, want na een aardig tochtje zagen we in de verte al een vin uit de zee opdoemen. Een kinderhand is gauw gevuld, maar er zat meer in het verschiet. Al snel dobberden we tussen een aantal Willies die tot vlak bij de boot uit het water kwamen. Geweldig om te zien!

Hoewel we er geen genoeg van kregen moesten we helaas weer terug. Sandra inmiddels als aardbei vermomd en ik zelf als kers. Tegen 18:00 uur voerden we de haven van Victoria weer binnen. We konden het eerste hoogtepunt van deze reis noteren.

Gelukkig hadden we geregeld dat we de laatste bus van 19:45 uur naar Vancouver konden nemen in plaats van de bus van 17:45 uur. Zo konden we nog een hapje eten en nog een heel klein stukje van Victoria zien. Jammer, dat we niet meer tijd hadden want Victoria was zeker de moeite waard. Probleem bij dit soort trips is dat je keuzes moet maken.

Op de Ferry terug naar Vancouver werden we nog getrakteerd op een prachtige zonsondergang. Wat een dag!
Tenslotte zat er nog wel een klein addertje onder het gras. Bij de laatste bus is er geen vervoer meer naar de hotels, dus in Vancouver werden we genoodzaakt nog een stukje met de Skytrain te doen en het laatste stukje te lopen. Ach, hebben we dat ook weer gehad.

Dag 2: Vancouver

We weten inmiddels dat het altijd lastig blijft die eerste dagen, maar al met al hebben we toch wel aardig geslapen. Een uur of 5 wakker, maar daarna nog wat liggen doezelen. Prima bedden in ieder geval.
Als eerste vanmorgen de blog van gisteren afgerond en ge-upload. We hoorden naderhand al dat trouwe lezers tevergeefs de hele dag naast de pc hadden gezeten. Hopelijk maak ik dat vandaag weer een beetje goed.

Ons hotel ligt mooi centraal in Downtown, net achter Robson street (belangrijkste winkelstraat).
Om enige lijn in onze stadswandeling te brengen, stond vandaag de Downtown & Gastown route uit het boekje “100% Vancouver” op het programma. Natuurlijk niet nadat er eerst een nog redelijk gezond ontbijtje was genuttigd.

Het eerste stuk van de wandeling schoot lekker op. Ging voornamelijk nog door winkelgebied, maar oh, oh, wat jammer; De winkels gingen pas om 11:00 uur open. Achter het winkelgebied ligt een gedeelte dat vooral ‘s avonds nogal levendig schijnt te zijn door de aanwezigheid van nachtclubs. Misschien krijgen we er de komende dagen nog wat van mee.
Door trouw de route te volgen vind je ook de fameuze "’Fritz’. Wij zouden het een snackbar noemen. Fritz verkoopt Poutine. Een soort frieten (in een puntzak) met wrongel (ongerijpte kaas) en jus. Ik denk dat bij het nuttigen je kransslagader spontaan dicht slipt!

Op aandringen van Marcel de lift bij de Vancouver Lookuit toren genomen. Was het geld wel waard. Prachtig uitzicht over Vancouver en omgeving!

Dan loop je Gastown in. Leuke winkeltjes en leuke restaurantjes. Bij 1 van de leuke tentjes  (Chill Winston) die in het boekje worden aangeraden besloten we het ontbijt nog maar eens over te doen en het dan gewoon lunch te noemen. Gebakken ei met bacon, sla en aardappeltjes.
Zouden die restaurants zo’n boekje sponsoren? Naast ons schoof een Nederlands gezin aan met precies hetzelfde “100% Vancouver” boekje in handen.

Natuurlijk mag de beroemde stoomklok niet ontbreken. Dit exemplaar blijkt overigens een replica te zijn. Ieder kwartier komt er een Big-Ben deuntje uit van een paar seconden. Staan hordes mensen (lees: toeristen) op te wachten.

Vervolgens een lange, maar lekkere wandeling over de boulevard naar Stanley Park. Onderweg zien we de watervliegtuigen starten en landen en vegen we het kwijl weg bij het passeren van de haven. Met het doorbreken van het zonnetje wordt het zowaar nog warm! Het is overigens een bewolkte dag, maar best aangenaam voor zo’n dagje stad.

Met een terugtocht in het vooruitzicht besluiten we niet al te ver Stanley Park in te lopen (Was natuurlijk anders geweest als we allemaal op Crocks hadden gelopen).
Zover we hebben kunnen zien een prachtig park en zeker op zondag gezellig druk.

Terug in het hotel stoeien we nog even met het kaartje van de hotelkamer. Agnes d’r kaartje werkt niet en ik schijn die van mij kwijt te hebben gemaakt…?

Leuk om vandaag alweer de eerste reacties op de blog te lezen.
En voor Ruud: Dinsdag de 13e zijn wij ook bij Lake Louise.

Dag 1: Amsterdam – Vancouver

Zaterdag 3 juli 2010.
Na onze laatste campertrip in 2009 hebben we zo’n 14 maanden moeten aftellen om weer te mogen.
Ditmaal naar een iets andere streek dan onze vorige reizen, met een andere camperverhuurder en met ander reisgezelschap!
Even voorstellen:

• Marcel, zwager van ondergetekende en gezegend met 2 rechterhanden. We hopen dat het niet nodig is.
• Sandra, ega van Marcel en zus(je) van ondergetekende. Altijd druk met haar Leertuin en sinds vorige week ‘drs Sandra’. Moet ik nog wel even aan wennen met aanspreken.
• Agnes, steun en toeverlaat van de auteur dezes blog. Mag na ruim 30 jaar voor de klas tegenwoordig haar kwaliteiten etaleren als team leider.
• Bauke, onbezoldigd regelneef voor- en in deze vakantie en mag tevens onze ervaringen in de komende 4 weken op tekenen in deze blog.

Het vertrek van de rechtstreeks vlucht naar Vancouver (KL0681) stond gepland om 17:30 uur,  dus alle tijd om vanmorgen rustig de koffers in te pakken. Zonder moeite werden de maximale 23kg per koffer bijeen geschraapt.
Jan R en Nicole & Patrick waren zo vriendelijk om ons mooi op tijd op Schiphol te droppen. We houden niet van haasten en zeker niet in onze vakantie. Was overigens verbazingwekkend rustig op Schiphol!
De dames wilden nog wel even shoppen, dus Marcel en ik konden ons lekker onthaasten in de KLM-lounge.
De Duitsers trakteerden ons nog op een snelle goal in hun kwart-finale, maar toen werd het toch echt tijd om ons naar de gate te begeven.
Bij gebrek aan een aswolk zou een vertrek volgens schema voor de hand liggen, maar helaas bleek er nog geen drinkwater aan boord van de MD11 te zijn. Daar doen ze dus een half uurtje over.

Een volle bak aan boord, maar gelukkig goede plekjes weten te bemachtigen. 10 uur vliegt voorbij met zo’n videoschermpje. Ik weet alleen niet of het wel zo’n goed idee was om naar ‘2012’ te kijken, waar uitgebreid de ondergang van Yellowstone wordt verhaald, zijnde 1 van onze reisdoelen.

Rond 18:00 uur lokale tijd in Vancouver en met een beetje grote taxi naar Sheraton Wall Centre hotel. 20 graden voelt aangenaam aan na de toch wel hete dagen die we in Nederland hebben gehad.

Bij het inchecken denkt de beste man dat er maar 1 kamer is geboekt, maar met mijn Priceline reservering in de hand weet ik hem te overtuigen even verder te zoeken in het systeem. Hij maakt het weer goed door ons 2 ‘disabled’ rooms te geven. (Ik weet niet of hij werd beïnvloed door de Crocks die Sandra aan had?)

We besluiten nog een bakkie te gaan doen en een flinke wandeling te maken om de luiken open te kunnen houden, maar rond 22:00 uur is het toch echt gedaan met de koopman. De vakantie is begonnen!

De route

Echt zo druk geweest de laatste weken, dat we nog weinig vakantiegevoel hebben.
Dat moet dus de komende week gaan veranderen met nog 7 dagen te gaan!
Vandaag een eerste stapje gezet door bij Xenox Delfts blauwe prullaria in te slaan voor onderweg. De ervaring is dat er altijd wel behulpzame Amerikanen (of Canadezen) zijn, die je er een ongelooflijk groot plezier mee doet. Kleine moeite.

Voor wat betreft de route en de overnachtingen is alles al enige tijd geregeld en vastgelegd. De goede lezer kan deze informatie versnipperd door de blogs van de afgelopen maanden achterhalen, maar het kan geen kwaad om alles nog eens op een rijtje te zetten.
Dag 1 is dus zaterdag 3 juli.

Dag 1 : Amsterdam – Vancouver
Dag 2 : Vancouver
Dag 3 : Vancouver (excursie Vancouver Island)
Dag 4 : Vancouver
Dag 5 : Burlington – Vancouver (Camper ophalen in de US)
Dag 6 : Vancouver – Whistler
Dag 7 : Whistler – Cache Creek
Dag 8 : Cache Creek – Clearwater
Dag 9 : Clearwater – Jasper NP
Dag 10: Jasper NP
Dag 11: Jasper NP – Lake Louise
Dag 12: Lake Louise – Fort Steele
Dag 13: Fort Steele – St. Mary
Dag 14: St. Mary
Dag 15: St. Mary – Helena
Dag 16: Helena – Yellowstone NP
Dag 17: Yellowstone NP
Dag 18: Yellowstone NP
Dag 19: Yellowstone NP – Red Lodge
Dag 20: Red Lodge – Greybul
Dag 21: Greybul – Buffalo
Dag 22: Buffalo – Rapid City
Dag 23: Rapid City
Dag 24: Rapid City
Dag 25: Rapid City – Cheyenne
Dag 26: Cheyenne – Estes Park
Dag 27: Estes Park – Denver
Dag 28: Denver
Dag 29: Denver – Amsterdam
Dag 30: Amsterdam

Maandje

1 Juni; Maandje om nog veel klussen op het werk en in en om het huis af te ronden en dan mogen we weer!

Inmiddels wel weer een akkefietje met KLM achter de rug.
Tot mijn grote verbazing zag ik voor de terugvlucht vanuit Denver (uitgevoerd door Delta) een ander vluchtnummer staan (met andere tijden) op de KLM site dan op de de Delta site. Ik heb namelijk zowel een KLM boekingscode als een Delta boekingscode. Ook zag ik nog geen E-ticketnummers staan.
De KLM-site gaf de vertrektijd van de terugvlucht 2 uur eerder aan, wat toch wel aanzienlijke problemen met het inleveren van de camper zou opleveren.
KLM bellen hielp niet echt. Hielden het op een mogelijk synchronisatie-probleem, maar zagen geen oplossing en konden ook niet 100% zeker bevestigen dat de Delta site de goede tijd gaf. Tioga Tours verzekerde mij dat de Delta site de goede tijden aan gaf. Leek mij ook het meest logisch, aangezien Delta de vlucht ook daadwerkelijk uitvoert.
Inmiddels ben ik weer gerustgesteld. Ik kan nu sinds een paar dagen de E-tickets met de goede tijden zien en wonder boven wonder is de terugvlucht inmiddels helemaal verwijderd van Mijn Boekingen op de KLM website.
Helaas kwam er nog wel een navordering van 8 euro p.p. brandstoftoeslag voor de terugvlucht met Delta. Belachelijk!

Wel leuk is dat voor maandag 5 juli een excursie naar Vancouver Island is geboekt met bezoek aan Victoria en Walvissen spotten. Uiteraard geen garantie dat we ze gaan zien, maar lijkt mij wel kickuh.

Tenslotte nog leuk om te vermelden dat ik afgelopen zondag mijn kadootje voor mijn 50e verjaardag heb stukgeslagen; Een Race-experience op Zandvoort.

Het weer was helaas wisselvallig, maar wat een geweldig leuke dag was dat! Martin vergezelde mij (had het voor zijn afstuderen gehad).
Als je dan na afloop in je Prius stapt is het wel weer even wennen hoor!

Van noord naar zuid

Zoals ik in mijn vorige blog al had aangegeven stond en staat de keuken (en de rest van het huis) op zijn kop. De meeste werkzaamheden zijn echter klaar, zodat maandag de nieuwe keuken geplaatst kan worden.
Agnes 2 weken meivakantie, thuis een bende, dus maar wat KLM-miles kapot geslagen om gezelschap te hebben bij respectievelijk een weekje Stockholm en een weekje Johannesburg voor de baas. Prettige bijkomstigheid was dat in beide weken een vrije dag viel.

In Stockholm op onze vrije dag de hop-off, hop-on toer geboekt om in zo weinig mogelijk tijd zo veel mogelijk van de stad aan haar attracties te zien.
Hoogtepunt was absoluut het Vasa Museum. Het museum is gebouwd rondom het gevonden 17e eeuwse schip en is ronduit indrukwekkend.

Na het weekend thuis de koffers uit- en weer ingepakt te hebben vlogen we maandagmorgen j.l. naar Johannesburg. Mijn half-jaarlijkse weerzien met deze stad.
Het behoeft geen betoog dat de stad (cq het land) alleen maar WK-voetbal ademt. Je ontkomt er niet aan. Zal me daar een feest worden volgende maand!

Dinsdagavond met het team naar het Carnivore restaurant geweest. Zoals de naam al doet vermoeden, staat daar de plaatselijke veestapel op het menu; Zebra, Impala, Wildebeest, Krokodil, etc… Vanaf grote spiesen wordt het op je bord geschoven, net zo lang totdat je je vlaggetje omgooit en je je overgeeft.

Op woensdagavond werden wij getrakteerd op een Spa arrangement. In Afrikaanse sferen werd er een hotstone massage en een wel zeer uitgebreide voeten massage uitgevoerd. Niet echt vervelend! De Afrikaanse dames deden erg d’r best.
Inmiddels hadden we gelezen van het vreselijke ongeluk met de Libische airbus in Tripoli, die was vertrokken uit Johannesburg. Diverse ongeruste kennissen en familie kunnen geruststellen via sms en twitter. Onze wereld zag er gelukkig in die Spa een stukje rooskleuriger uit.

Hemelvaartsdag was de gelegenheid om met een excursie Johannesburg en omgeving te verkennen. Na al die jaren dat ik daar kom, was dit eigenlijk de eerste keer dat ik deze gelegenheid had. Had ik veel eerder moeten doen! Wat een prachtige dag hebben we gehad. Een krokodillenfarm (slangen om ons heen), het Lionpark (Welpen aan mijn broek)  en een 3,5 uur durende ‘game-drive’ door Pilanesberg NP.  
Veel dieren gezien die we dinsdagavond op ons bord hadden gehad. Maar bovenal ook nog 4 van de ‘big-5’ gezien! Alleen de buffalo niet. En dan ook nog een mooie zonsondergang. Dit smaakt naar meer!

Qua fun en zakelijk (ja,ja, er werd ook hard gewerkt!) een goede week gehad. Vanmorgen om 11:00 uur bracht de KLM ons na een 11 durende vlucht weer veilig terug op Schiphol.
Oh ja, had voor het eerst voor ons een Economy Comfort stoel geboekt voor de terugweg. Alles was betaald en bevestigd (inclusief stoelnummers), maar toen bleek bij het (elektronisch) inchecken dat de KLM doodleuk mijn stoel (niet die van Agnes!) had gewijzigd naar een normaal Economy stoel ver achter in het vliegtuig. Nadat ik in Zuid Afrika hemel en aarde had bewogen en alle bewijsstukken had gefaxt werd het uiteindelijk allemaal na een diepgaand onderzoek weer gecorrigeerd. Volgens de KLM zijn er wat aanloopprobleempjes met het reserveringssysteem voor Economy Comfort…

Vandaag over 7 weken zitten we alweer in het vliegtuig naar Vancouver!!

To fly or not to fly, …

Over zo’n 76 dagen vliegen we naar Vancouver, althans…dat denken we!
We zijn deze week in ieder geval wel weer met beide benen op de grond gezet. Wat zo’n vanzelfsprekendheid leek werd wreed ontregeld door een vulkaantje in IJsland. Half luchtruim in half Europa werd dichtgegooid vanwege de vulkanische as in de lucht. Overigens, 3x raden welke luchthaven in Noord-Europa gewoon open bleef; Juist, Reykjavik!

Had ik er zelf last van? Nwah, zou vrijdagmorgen om 05:05 terugvliegen vanuit Tel-Aviv waar ik op zakenreis was. Inmiddels na 3x omboeken weet ik in ieder geval al zeker dat ik voor dinsdagavond nog niet thuis ben.
Is dat erg? Nee hoor, hooguit lastig.
Erg is het voor de mensen die op een veldbedje op Schiphol liggen, of die hun vakantie in duigen zien vallen, of die wegens familie-omstandigheden onderweg zijn.
Gisteren moest de keuken uit het huis worden gesloopt, dus dat feest moest door Agnes worden gecoördineerd.
Gert had z’n suprise-party gisterenavond ter ere van zijn 50e verjaardag. Ook dat feest ging aan mijn neus voorbij.

Rest mij niets anders dan mijn tijd op deze toch wel hele vervelende plek aan het strand uit te zingen. Overmacht!
Gelukkig kan ik gewoon op iedere plek in de wereld mijn werk doen.

Morgen en overmorgen zijn hier nationale feestdagen ter ere van zeg maar ‘Doden-herdenking’ en ‘Onafhankelijkheidsdag’, dus misschien kan ik nog wel een vleugje van de festiviteiten meepikken. Ieder nadeel heeft toch zijn voordeel?
Om me heen is in ieder geval alles al in de stemming gebracht. Vanaf 20:00 uur zondagavond tot zonsondergang morgenavond is echt alles gesloten buiten het hotel, zoals restaurants en alles wat maar riekt naar entertainment.