Dag 20: Red Lodge - Greybull

Agnes had weer lekkere macaroni gemaakt gisterenavond! Dus geen bbq op het programma. Betekende wel gelijk dat Marcel en ikzelf aan de afwas werden gezet. Na Sandra d’r bbq fiasco van gisteren zag ze haar kans schoon om mij er duidelijk op te wijzen dat ik er toch wel een zooitje van maakte met afwassen. Ik vond het wel meevallen, maar nu mag ik vast niet meer afwassen de rest van de vakantie :-)

Het begon zowaar ook nog flink te waaien in Red Lodge, zeg maar gerust even te stormen. Gevolgd door regen. Nou ja, ‘s nachts een buitje tegen het stof kan geen kwaad.

Vanmorgen weer blauwe lucht en in de loop van de dag zou de temperatuur oplopen tot boven de 30 graden. Lekker vakantieweertje dus.

Eerst nog even over Agnes d’r tandenborstel. Gisteren waren we natuurlijk de hele dag in hosanna stemming vanwege de vondst, maar voor de duidelijkheid; Het gaat hier gewoon om een 2 euro tandenborstel van het Kruidvat. Lijkt een detail zo’n tandenborsteltje, maar wij Nederlanders ‘benne zunig’ en enkele dagen geleden moesten we ook al een pet als verlies afboeken.

Nadat vooral Marcel rustig op gang was gekomen konden we om een uur of 10 voor een relatief kort ritje van zo’n 125 miles.vertrekken. Ook nog een weg die als een streep door het landschap gaat.
Huiskamervraag: Tussen Cody en Greybull zagen we overal in het veld van die witte boxen staan (zie foto). Wie weet waar die voor zijn?

Kwam allemaal mooi uit, want zo hielden we genoeg tijd over om de broodnodige cultuur te snuiven. In Cody was een lange stop gepland voor het Buffalo Bill Historical Center.
Dat was absoluut de moeite waard. Dit prachtige gebouw bestaat eigenlijk uit 5 musea. Het Buffalo Bill museum, Yellowstone museum, Indianen museum, een wapen museum en het Western Art museum.

Met name de eerste 3 afdelingen waren geweldig van opzet met veel attributen en opgezette dieren. En dat voor $13 entree (als ANWB-lid).

Om 14:oo uur zou er een show worden opgevoerd van 1,5 uur, genaamd “Quilters Play”. In ons enthousiasme besloten we ook hier van te gaan genieten. Tickets gekocht en ons geinstalleerd in het auditorium van het museum. Volle bak!
Al gauw bleek dit het dieptepunt van deze vakantie te worden. Wat dramatisch saai en slecht was het. We besloten het maximaal een half uur te geven, maar kwamen niet verder dan 15 minuten. Bij het eerste de beste moment dat het ons verantwoord leek om geruisloos het zaaltje te verlaten waren we weg. Helaas zaten we in het midden van een rij, dus ik heb het idee dat er toch wat verstoorde blikken onze kant op gingen.

Na dieptepunten komen altijd weer hoogtepunten. Een uurtje verder rijden werden we warm welkom geheten op de KOA in Greybull door Cor & Ria (en hun 2 boxers). Dit Nederlandse echtpaar runt deze KOA al een paar jaar en zijn weer kennissen van Albert & Monique.
Na de hartelijke groeten gedaan te hebben werden we ge-upgrade en naar de mooiste premium plek van de camping geleid. Met schommelstoel en gas-bbq.
Aangezien de buitentemperatuur nog zo’n 3 graden hoger was dan het zwembadwater (28 graden), zochten we linea recta verkoeling in de pool. Wat een leven hebben we toch!

Dag 19: Yellowstone NP – Red Lodge

Gisterenavond werd maar weer eens bewezen dat de meeste vrouwen niet in de wieg zijn gelegd om te bbq-en. Echt mannenwerk. Sandra kreeg gisteren permissie om eens een knoflook broodje te roosteren, maar zelfs dit basiswerk liep dramatisch af, getuige de foto hiernaast. En dan te bedenken dat ze zo goed kan koken.

Vanmorgen begon de dag nogal paniekerig. Agnes was haar tandenborstel kwijt. Nadat ik haar er niet van kon overtuigen, dat ze ‘m gisterenavond toch echt als laatste had gehad, werd de hele camping afgestruind. Alle douchehokken werden binnenste buiten gekeerd en de camper ontkwam er ook niet aan. Er ging een opluchting door Yellowstone toen ze haar tandenborstel in haar toilettas vond (is toch wel een hele gekke plek).

Door al dit oponthoud was het geplande vertrektijdstip ietwat verlaat en reden we om 10:00 uur de camping af.
Het eerste gedeelte van de rit ging door Yellowstone NP. Van de West-ingang naar de Noord-Oost uitgang. Om een idee te geven, dat is zo’n 85 miles en daar deden we 3,5 uur over. Inclusief een kleine file vanwege overstekende herten.
Voorwaar geen straf om zo door het park te kruisen, want het blijft ongelooflijk mooi. Hoewel het moeilijk is om National Parken te vergelijken staat Yellowstone toch zeker wel in mijn top-3.

Na een lunch in Silvergate (net buiten Yellowstone NP) begon het tweede gedeelte van de rit; Beartooth Pass. Op 2 plekken werd op grote hoogte aan de weg gewerkt en konden we weer slechts voorafgegaan door een ‘Pilot-car’ die gedeeltes berijden.
 
Deze bergpas overtreft in schoonheid wat mij betreft de Tioga Pass en is met een top van 10,947ft (3337m) echt fantastisch.
Schitterende panorama’s, steile hellingen, smalle wegen, geweldige haarspeldbochten. Het is echt puur genieten om deze weg te rijden.
Ook voor motorrijders had deze bergpas kennelijk een grote aantrekkingskracht. Agnes legde het overigens nog gezellig aan met deze plaatselijke Angels.

Daarna begon een lange afdaling die eindigde in Red Lodge bij de plaatselijke KOA. We zijn de afgelopen 2 weken behoorlijk verwend geraakt, dus deze camping zit zeker niet in mijn top-3, maar is prima voor een enkel nachtje.

Hoewel het wat bewolkt was vandaag, was het zeker niet koud. Inmiddels is de lucht in Red Lodge bijna blauw aan het opentrekken en kunnen we nog even nagenieten van vermoedelijk de mooiste rit van deze vakantie.

Dag 18: Yellowstone NP

Potverdikkie, wat is Yellowstone een mooi park. Ik zal ook vandaag wat extra foto’s op de blog zetten. Gewoon omdat ik geen keus kan maken.

We besloten om vanmorgen op tijd (en dat is voor ons rond 08:00 uur) weg te rijden. Niet dat het nou superdruk is in Yellowstone, maar het is in ieder geval wat rustiger ‘s ochtends en niet zo warm.
Overigens kwam ik er achter dat Yellowstone in zijn geheel in de staat Wyoming ligt, terwijl het aan 2 kanten omringd wordt door de staten Montana en Idaho.

Vandaag stond dus de onderste helft van de ‘8’ op het programma. Misschien wel de mooiste helft, met de vele Geisers, Yellowstone Lake en de watervallen.

Het eerste hoofddoel was ‘Old Faithful’, de bekendste Geiser van de wereld. Iedere 40 tot 126 minuten barst deze Geiser uit. Frappant is dat ze precies voorspellen hoe laat de volgende eruptie is. Wij misten ‘de voorstelling’ van 09:35 net, dus brachten we de tijd door tot 11:10 uur met een bakkie koffie en het afschuimen van de Old Faithful shop. Bijna had Agnes niets gekocht, maar gelukkig verliet ook zij nog net op tijd de winkel met een prachtig Yellowstone shirt.

Voor zo’n uitbarsting drommen echt massa’s mensen samen, maar de omgeving is er echt op ingericht. In een grote cirkel staan banken, waar iedereen kan zitten en als het dan ‘showtime’ is, klikken honderden camara’s hetzelfde plaatje. Natuurlijk niet zo mooi als deze van mij.

Vervolgens richting West Thumb, voor mooie Geiser basins bij West Thumb Lake, een soort uitloper van Yellowstone Lake. West Thumb lake is eigenlijk een krater in een grote reusachtige krater (Yellowstone zelf). Door de rijke kleurschakeringen (mineraal afzettingen), zijn deze geisers een lust voor het oog.

De weg vervolgde langs Yellowstone Lake over een bergpas cq hoogvlakte, wat tevens het voornaamste leefgebied van de bison bleek te zijn. Waren we gisteren nog verrukt met een verdwaalde bison, nu zagen we er honderden grazen of voor of naast ons de weg oversteken. Indrukwekkende beesten.

Ten slotte moesten we, nadat we gisteren de Upper Falls hadden bekeken, vandaag de Lower Falls aanschouwen. Een prachtige waterval, die zich vervolgens een baan klieft door een smalle schilderachtige canyon.

De Chevy Trailblazer had haar werk gedaan en die kon weer afgetankt (maar oh zo vies) terug naar Budget Rental. Nog even een lekker ijsje op kosten van Jan en Truus genuttigd en weer lopend en winkelend terug naar de camping. Niet verder dan 15 minuten.

Ook konden we ons geluk niet op toen we in de kampwinkel voor $4 een bumperdop konden scoren, die we een paar dagen geleden waren kwijtgeraakt (Zie verslag Dag 15). Soms zit het mee, maar
nog geen spoor van mijn pet!

De was wordt nog even gedaan, zodat we weer helemaal klaar zijn voor het vervolg van ons zigeunerleven. Bevalt wel!

Dag 17: Yellowstone NP

De dag dat ik mijn pet kwijt raakte :-(

Maar hoe liep het af met de bbq gisterenavond? Uiteindelijk fantastisch! Wel nog even snel een zak zelf brandende briquette in het stadje gehaald om het gewenste resultaat te bereiken.

Ook bleek onze Chevy huurauto (die Rebel zoop teveel olie) een zachte voorband te hebben. Bij de pomp gelijk wat lucht bij gedaan. Zien we morgen wel weer verder.

Apart was te zien hoe een bijna oranje wolk overtrok. Leek wel of de regen verdampte voor het de grond bereikte.

Na een belrondje stonden we in de startblokken voor een dagje Yellowstone NP.  Op de weg er naartoe langs Budget gereden, want die band was weer zacht. Zonder al teveel problemen werd onze witte Chevy voor een grijze Chevy omgeruild. Ook goed.

In Yellowstone kan je eigenlijk een soort ‘8’ rijden. Vandaag maar de bovenste helft en morgen de onderste helft. Zo’n halve ‘8’ is dus een rondje van ongeveer 200km. Zat in het begin niet helemaal mee, omdat er op de toegangsweg wegwerkzaamheden bezig waren, waar om de beurt het verkeer vanuit 1 richting werd doorgelaten. 20 Minuten de  ene kant en dan 20 Minuten de andere kant. Erg frustrerend als je net de eerste auto bent die halt moet houden. Je mag dan wel als eerste achter de ‘pilot-car’ die voorafgaat aan de rij.

De route is een aaneenschakeling van prachtige landschappen. Onvoorstelbaar mooi allemaal. Bergen, watervallen, geisers en natuurlijk wilde beesten. Vandaag de nodige bisons, herten, zwarte beer en grizzly beer (met jongen) gespot. Geweldig allemaal. Maar wat extra foto’s bijvoegen vandaag. Na zo’n dagje toeren krijg je wel trek, dus we besloten het advies van Albert & Monique op te volgen en 8 miles naar het noorden te rijden voor Eno’s restaurant. Geen restaurant voor toeristen, maar voor de lokale bevolking.
Hun verhaal werd gelijk bevestigd bij het oprijden van de parkeerplaats. Het ziet er niet uit!
De alleraardigste uitbaatster heette ons welkom met de woorden: “I’m old and lazy, so help yourself".”
Na de keuze van je favoriete stuk vlees kreeg je het rauw op een bord aangereikt en liet ze ons de keuken/grill zien. Go your gang!

Het restaurant was bekleed met honderden beschreven dollar biljetten en beschreven onderbroeken, slipjes en bh’s. Sommige exemplaren konden zondermeer dienst doen als tent.
Niettemin een erg leuke ervaring en niet onbelangrijk, een fantastisch stuk vlees. Toch wel trots dat ik die Portlander gaar heb gekregen (met tips van de uitbaatster).

Dag 16: Helena – Yellowstone NP

De geplande bbq viel gisterenavond in duigen door een te harde wind en ik denk onze onkunde. Nadat de bricquetten maar niet wilden gaan gloeien, brachten de dames uitkomst met een koekepan.
Na het eten ging de wind (uiteraard) liggen en konden we nog lekker lang buiten genieten van een fantastische avond.

Lincoln Road RV park is overigens een aanrader voor een overnachting. Prima plekken en uitstekende schone sanitaire voorzieningen. Alleen het wireless internet liet te wensen over.

Vanmorgen weer op tijd uit de veren voor het vervolg van de rit naar het zuiden. Dat wil zeggen, 5 miles naar het zuiden, want daar kwamen we de Wal*Mart tegen. Wel leuk, maar je bent zo weer 2 uur verder en een hoop dollars lichter en kilo’s zwaarder in je koffer voor de terugweg.
Na gelijk de hut maar weer te hebben afgetankt en bij de Starbucks een koffie te hebben gehaald, konden we eindelijk rond 12:00 uur onze rit vervolgen.

Naar mate we dichter bij het einddoel kwamen werd de omgeving weer bergachtiger en ook zeker weer de moeite van het aanschouwen waard. De lunch nuttigden we nog even in Ennis (ik dacht eerst dat de D van het etablisement was afgevallen) en toen richting de westelijke ingang van Yellowstone.

Rechts van de weg passeerden we Earthquake Lake. Erg intrigerend, aangezien dit meer pas 51 jaar geleden is gevormd door een aardbeving. Het is nog exact te zien (links achter op de foto) waar het is gebeurd. Een camping en 3 Miles Highway liggen op de bodem van het daarbij gevormde meer. Alle (dode) bomen die in het meer zichtbaar zijn, vormen nog het bewijs van wat er zo kort geleden is gebeurd.

In Yellowstone West stond onze huurauto voor de komende 3 dagen bij Budget Rent al klaar; Een Rebel cabrio uit 1968. Dat is toch wel kicken!

Grizzly Bear RV Park is onze standplaats tot woensdag en daar mogen we zeker niet over mopperen. Een riante Premium site (inclusief prima Wireless Internet) staat tot onze beschikking. Nog nieuw uitziende campground met mooie voorzieningen.

Op de camping in gesprek geraakt met een gepensioneerd echtpaar uit Houten die op de fiets (en een tentje) in 4 maanden door de US trok. Leuke verhalen hadden ze. Respect hoor, want de afstanden lijken me hier toch wel behoorlijk om te fietsen.
Dat is andere koek dan op de fiets naar Rome, Parijs of Barcelona! Wat voor jou Jan? (zie Adventure Cycling Association)

Vanavond maar weer eens een poging doen om de bbq aan te steken. Ik laat het resultaat morgen weten!

Dag 15: St. Mary – Helena

Bijna ongemerkt hebben we de vakantie door midden gehakt en zijn we aan het tweede deel begonnen. Iedereen heeft recht op ontbering, dus wij ook. Nog 2 weken afzien zonder een boxspring matras, comfortabele douche, stoomoven, etc… We hebben ons erbij neergelegd. Hiernaast een kaartje met de route zoals we die tot nu toe hebben afgelegd. (Je kan dus dubbel klikken op foto’s om een vergroting te zien). Ongeveer 1500 miles op de teller. We verwachten nog veel schoons te zien de komende 2 weken.

In St. Mary ons laten verleiden om gebruik te maken van de aanbieding om onbeperkt pancakes te eten voor $4. Wat er niet bij stond was dat er 1 medewerker die dingen stond te bakken (1 voor 1) en dat je er dus een dagje voor uit moest trekken om je geld er uit te halen. Na onze initiele bestelling van 2 pancakes p.p. zijn we dus maar afgehaakt om niet al te laat te vertrekken.
Helaas kwamen we tot de ontdekking dat het afsluitrubber voor de bumper (daar gaat de afvoer in) was verdwenen. Wind, diefstal of gisteren op de bumper laten liggen bij het wegrijden. We houden het voorlopig maar op het laatste. Door het gat met tie-raps dicht te maken konden we in ieder geval voorkomen dat de afvoerpijp (in de volksmond de poeppijp genoemd) er onderweg uit zou glijden. Tip voor camperhuurders: Neem altijd een stapeltje tie-raps mee!

Over de route van vandaag kunnen we kort zijn. Ongeveer 220 miles asfalt door een groen heuvelachtig landschap met aan het eind een stukje Interstate. Mooi, maar ik had het na 210 miles wel gezien. Wel af en toe verradelijk windje, dus het stuur met 2 handen vasthouden.

Het logies was gepland op Lincoln Road RV Park in Helena. Verrassend net park met een vreselijk aardige beheerder (wel slecht te verstaan). De temperatuur was inmiddels opgelopen tot boven de 30 graden, dus maar gauw een schaduwplekje opzoeken.
Internet is er wel, maar je moet wel exact op de goede plek op de camping zijn voor een beetje verbinding.
Nou ja, in ieder geval konden de blogjes van de afgelopen 2 dagen worden gepubliceerd. We zijn weer bij.